2 yorum Yarım hayat..

Yarım...
Her şey yarım..
Anneler günüydü dün,
O da yarım...
Babandan duyduğum bir söz takılıyor aklıma şimdi
"Bu dünyada sefayla cefa bir arada hep, hiç kimse ne sadece sefayı ne de sadece cefayı çeker. İkisi birliktedir her daim"
Cidden de öyle değil mi
Şu resimdeki gibi herşey
Minik mor çiçekler insana huzur verirken
Minik bir bebeğe ait mezar taşı nasıl insanın ciğerine basıp acıtıyor..
Yarısı su dolu bir bardak gibi işte hayat
İyi tarafından bakarsan mutluluk yarım
Kötü tarafından bakarsan da üzüntüler yarım.

Ha Anneler günüydü değil mi
Yarım yarım kutladım yine..

Devamı --> »

Çilek resmi paylaşmazsam olmaz değil mi?

Çilek mevsimi,
Yine..
Nedense birçok şeyi yiyemediğin halde çilek ve dondurma yiyemediğini düşününce içim sızlıyor.
Bu çilekleri abin aldı dün. Canı çekmiş, markete gönderdim, aldı. Yedik birlikte hiç aklıma sen gelmeden. Ta ki bugün Instagram da gezinirken su postu okuyuncaya kadar..

Kardeşin aklıma geldi, ona ne zaman yedirebileceğimi hesap ettim. Çünkü onun için takibe almıştım bu bebek beslenmesine dair sayfaları.

 Sonra tam bunları düşünürken bir anda eşzamanlı bir sızı, bir acı düştü içime. Asil Miran hiç yiyemedi dedi içim. İçimin daim sana yanan yerleri dile geldi. Derin bir nefes verdim istemsiz, göğüs kafesim çöktü o boşalan nefesle.. "Asil Miran hiç yiyemedi.."

Bir yaşından önce verilmediği için verememiştim sana, sen bir yaşını bitirdiğinde kıştı, ölmeden önce çıkmıştı çilek ama ilk mahsulleri yedirmemiştim sana daha bollaşsın da hormonsuz, ilaçsızlarını bulayım diye.

Neyse işte, türlü türlü nedenler işte..

Sen hiç çilek yiyemeden gittin bu dünyadan, bense yiyorum zaman zaman..

Devamı --> »

5 yorum Gazi Hastanesi..

Bugün arabayla Gazi Hastanesinin önünden geçtik. Ben arkada kardeşinle ilgilendiğim için son anda farkettim ordan geçtiğimizi, Gazi Acil tabelasını gördüm bir an ve derler ya hani "ciğerime bir sızı saplandı" diye tam da öyle yandı içerim.

O gün o kapıdan sen kucağımdayken girip ertesi gün sensiz çıkışımı hatırladım. O acıyı, o çaresizliği, o yangını.. Üst katların camlarını taradı gözlerim, Çocuk Yoğun Bakımın olduğu katı kestirmeye çalıştım. Senin dünyaya baktığın son pencereyi bulmaya çalıştım. O katın koridorlarında yankılanan çığlıklarımı anımsadım sonra, hani babanla benim yanıma gelip de "Maalesef bebeğiniz öldü" dedikleri zamanki çığlıklar..

Sonra kardeşine baktım, "Bak gördün mü, kucağın tekrar doldu" dedim kendime. "Sabrettin ve Allah sabrını gördü" dedim. Dedim dedim ama teselli edemedim içimi..

Doldu gözlerim, yandı içim sana.
Sen de yanımda olsaydın ya..

Devamı --> »

2 yorum Kısacık bir rüyaydı ama..

Çok kısa bir rüya gördüm dün gece.

Yerde iki bebekle oynuyorum, biri büyük diğeri daha minik iki bebek. Abin de biraz uzağımda televizyon izliyor galiba. Ben bebeklerden küçük olanına odaklanmış, onu güldürmeye çalışıyorum ama benim hareketlerime her iki bebek de çok gülüyor. Hemen abine sesleniyorum, "Efeeee hemen buraya geeel, kardeşin sesli gülmeye başladı, görmen lazııımm" diye.

Bu aralar Asya Miray'ın sesli gülmeyi öğrenmesi lazımmış, onu bekliyoruz Efeyle. Sık sık deniyoruz ikimiz de güldürebilmeyi. Muhtemelen o yüzden gördüm bu rüyayı, hani bilinçaltı meseleleri falan. Ama yerde oturan diğer bebeğe çok şaşırdım uyanınca. Hiç öyle bir düşüncem yoktu ama sen olabilir misin annecim o bebek? Acaba minik kardeşinle ilgilenirken sen de yanımızda bizimle oluyor musun ki? Keşke..

Devamı --> »

4 yorum Asya Miray..

Günlerdir aklımda kurmaya çalışıyorum cümleleri, ne desem nasıl anlatsam diye düşünüyorum. Yazıp yazıp siliyorum hep.

Ama az önce kardeşinin resimlerine bakarken bunu hiçbir zaman tarif edemeyeceğimi anladım ve "yaz" dedim kendime. "Şu an aklından ne geçiyorsa yaz"

Aslında belki kelimelere bile gerek yoktur. Şu resme bakınca, bir bebeğe bakınca duygulanmayan yoktur zaten.

Asya Miray..

Kız kardeşin..

Senin adına benzettik adını. Çoğu zaman Asil Miran dedik yanlışlıkla. Yeni yeni alışıyoruz.

Öyle büyük mutluluk verdi ki bize tarif edemiyorum işte. Bazen "Allah'ım bunu hakedecek naptım ki ben" diyorum. Muhakkak senin ölümünün ardından, senin acına dayanışımdan olduğunu düşünüyorum sonra.

Kardeşinin gelişi tabiki hayatımıza ışık oldu, umut oldu. Ama bir yandan da seninle ilgili birçok detayı hatırlatır oldu bana. Bir insanın bebek sevme tarzı değişmiyormuş. Her annenin kendine has, değişmeyen bir bebek büyütme şekli var sanırım. O yüzden olsa gerek kardeşinle ilgilenirken, onu severken, onunla konuşurken hep sen aklıma geliyorsun. Tıpkı sana yaptığım gibi bakıyorum ona da, sana söylediğim sevgi sözcükleri dökülüyor dilimden ona da, sana söylediğim ninnileri, şarkıları tekrarlıyorum.

Şaşırıyorum çoğu zaman, gerçek olup olmadığını sorguluyorum. 3 yıl öncesine gidip sanki sen hiç ölmemişsin gibi hissediyorum. Sonra bir anda sana yanıyorum, nasıl da bırakıp gittiğini düşünüyorum. Ardından şükrediyorum Allah'a..

Devamı --> »

12 yorum Hediyemiz..

Geldi
Kardeşin geldi dünyaya, aramıza..
Klişe olacak belki ama hoşgeldi..
Hoşluk getirdi dünyamıza.
Çok sevdik onu, cok hem de
Hepimiz de, ben, baban, abin..
Bir teselli, bir hediye bize o Allah'tan
Şükürler olsun..

Çok ağladım doğunca
Ebe ve hemşirelere defalarca  defalarca sordum "İyi mi, sağlıklı mı?" diye.
Sonrasında o doğum salonunda bir saatten uzun bir süre yalnız kaldık kardeşinle, uzuun uzun baktım ona.
Sana benziyor mu diye, senden bir iz taşıyor mu diye baktım.
Sonra farkettim ki yeşil bir hastane örtüsüne sarmışlar.
Hani sen öldüğünde yüzüne örttükleri örtüden..
O kadar zor geldi, o kadar ağladım ki.
Aynı örtü, minik oğlumun öldüğünü anlatmaya çalışmıştı bana şimdi de yeni doğan kızımı müjdeledi.
Zor, acı, tuhaf..
İbret alınası..
Allah'a isyan etmemek gerektiğini hatırlatan..

Büyüyor kardeşin de hızla.. Tıpkı senin büyüyüşün gibi. Ona baktıkça hem huzur hem de içimde yuvalanan korkuyu hissediyorum. "Ya ona da birşey olacaksa, ya onu da kaybedeceksem.."
Çaresizliğimi hissediyorum yine, elimden hiçbir şeyin gelmeyeceğini.. Yine dualara sarılıyorum böyle anlarda, Allah'a emanet ediyorum kardeşini..

Devamı --> »

Cennette kreş var mıdır?

Oğlum, melek oğlum,
Doğum günün birkaç gün önce geçtiği için içim daha bir buruktu son zamanlarda. Yaşasaydın hayatımızın nasıl olacağını hayal ediyordum istemsiz. 4 yaşında olacaktın. Nedense daha çok kreşe gidişin geliyordu aklıma.

Doğum gününün ertesi gecesi rüyamda 3-4 tane çocuk gördüm. Elele tutuşmuşlar mutlu mutlu yürüyorlardı. Üzerlerinde bizim çocukluğumuzda giydiğimiz siyah önlüklerden var, sırt çantaları görünüyor. Kabe'nin önündeler.

"Ne yapıyorsunuz siz" diyorum ben. "Burası bizim kreşimiz, kreşe geldik" diyorlar.

Uyanıp da rüyamı hatırlayınca kendimden utandım. Allah'ım seni ve senin gibi minik cennet çocuklarını tabi ki benden daha çok seviyor ve tabi ki sizlere bizim hayal bile edemeyeceğimiz nimetler sunuyor. Bana mı düşmüş senin için endişelenmek, yaşasaydı ne güzel olurdu demek.

Affet Allah'ım, kendi özlemimden, acımdandı keşkelerim. Yoksa senin hikmetinden sual etmek ne haddime.

Biliyorum ki en güzel yerdesin oğlum. İnşallah layık olabilmeyi başarırsam kavuşacağız o güzel yerde..

Devamı --> »